StopCartel: Ο Θ. Τενέζος σε απεργία πείνας, 44η μέρα

Ο Θεόδωρος είναι εδώ και 44 μέρες σε απεργία πείνας.

Ο Θεόδωρος είχε κάποτε μία επιχείρηση, ήταν δημιουργικός.

Ο Θεόδωρος διαμαρτύρεται για τα καρτέλ χάλυβα στην Ελλάδα.

Ο Θεόδωρος κατήγγειλε στον πρωθυπουργό, στους πολιτικούς αρχηγούς και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την παρακάτω επιστολή:


Προς Πρωθυπουργό

κ. Κ. Καραμανλή

Αριθμ. Πρωτ. Κ2549/20-3-2009

Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ,

Ονομάζομαι Θεόδωρος Τενέζος.

Το επάγγελμα μου είναι μικρομεσαίος επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στον χώρο του χάλυβα και συγκεκριμένα στην εμπορία, μεταποίηση και τοποθέτηση σιδήρου μπετόν για οικοδομές

Αυτοδημιούργητος!

Στον χώρο του χάλυβα από το 1989,εργαζομενος αρχικά σε μικρές οικοδομές και αργότερα σε μεγάλα τεχνικά έργα ανά την Ελλάδα, συνεργαζόμενος με πολλές τεχνικές εταιρίες.

Το 2004 εξαγόρασα μια εταιρία εμπορίας σιδήρου (στον Ρέντη, στην βιομηχανική ζώνη του Ελαιώνα)που εμπορεύονταν αποκλείστηκα σίδηρο της χαλυβουργίας SIDENOR, με κύκλο εργασίας 250 τόνους τον μήνα.

Μέσα σε 18 μήνες με πολύ κόπο και δουλειά ο κύκλος εργασίας έφτασε τους 1100 τόνους , δηλαδή ανάπτυξη 11% μηνιαίως.

Η επιχείρηση απασχολούσε 220-250 άτομα προσωπικό.

Το 2006 αισθανόμενος περιορισμό στην άνοδο της επιχείρησης μου από τις χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους ,αποφάσισα να φέρω σίδερο από το το εξωτερικό (από χώρες της Ε.Ε.).Για αυτή μου την κίνηση ,που ήταν ενάντια στα συμφέροντα των χονδρεμπόρων και των χαλυβουργιών( διότι η τιμή του εισαγόμενου έπεφτε 80- 100 ευρώ /τόνο , πιο φθηνό ),το καρτέλ του χάλυβα με προειδοποίησε μέσω επωνύμου μεγάλου χονδρεμπόρου να μην προβώ στην εισαγωγή.

Δεν συμμορφώθηκα στην εντολή τους και σε 2 μήνες με συλλογικό εμπάργκο μου κλείσανε την επιχείρηση, καταστρέφοντας εμένα, τον συνεταίρο μου και τους εργαζομένους μας.

Προσέφυγα στο νομοθετημένο όργανο του κράτους την Επιτροπή Ανταγωνισμού με καταγγελία από το 2006,για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης ,οικονομικής εξάρτησης και οριζόντιων συμπράξεων, δηλαδή καρτέλ.

Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αντί να προφυλάξει τον καταγγέλλοντα, ως όφειλε, με σωρεία από παρανομίες και παραλείψεις πρόσφερε απλοχέρη και πλήρη κάλυψη στους καταγγελμένους ,δηλαδή τις 3 χαλυβουργίες και τους χονδρεμπόρους τους , παρά την επιβεβαίωση της καταγγελίας μας από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ) τον Ιούνιο του 2008.

Απελπισμένος κατέφυγα στους αρμοδίους υπουργούς κ. Φώλια και κ. Χατζηδάκη καθώς και στον υφυπουργό κ. Βλάχο, ζητώντας τα αυτονόητα, δηλαδή να λειτουργήσει η Ε.Α. σύμφωνα με τους νόμους του Ελληνικού κράτους και της Ε.Ε.

Η απάντηση που έλαβα ήταν σιωπηρά αρνητική και ο κύριος Βλάχος μου δήλωσε ?Εγώ αυτόν τον ογκόλιθο που λέγεται ΣΙΔΕΝΟΡ δεν μπορώ να τον μετακινήσω?!!

Με μεγάλη μου λύπη διαπιστώνω δυστυχώς ότι τα μεγάλα συμφέροντα εξουσιάζουν τις δομές και τους μηχανισμούς δικαιοσύνης του Ελληνικού κράτους ,καθώς και ότι έχουν επιβληθεί πλήρως στον πολιτικό κόσμο διαβρώνοντας τους θεσμούς και την έννοια της Δημοκρατίας.

Η αγανάκτηση και η απελπισία ως άνθρωπο και Έλληνα πολίτη με οδήγησε στην έσχατη μορφή διαμαρτυρίας μέχρι τέλους ,την Πολιτική Απεργία Πείνας.

Για 36η ημέρα βρίσκομαι έξω από τα γραφεία της Ε.Α.,Πατησιων 70 και Κοτσικα, καταγγέλλοντας την δομή του πολιτικό-οικονομικού συστήματος που μας έχει οδηγήσει ως πολίτες και ως χώρα στην απόγνωση, την φτώχια και τελικά την καταστροφή!
Κύριε Πρωθυπουργέ

Νιώθοντας στο πετσί μου για 36 ημέρες την απάθεια και την αδιαφορία, ακόμα και σε ανθρωπιστικό επίπεδο, για την ζωή μου από τον πολιτικό κόσμο, σας ζητώ:

Αν πραγματικά είστε γνήσιος πολιτικός άνδρας και αγαπάτε τον Ελληνικό λαό, καλέστε σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο και

-ζητήστε συγνώμη από τους Έλληνες πολίτες για την εξαθλίωση που έφτασε το Ελληνικό κράτος.

-αποτινάξετε τον ζυγό των μεγάλων συμφερόντων που σας κρατά δέσμιους

-και καλέστε ελεύθεροι πλέον τον Ελληνικό λαό να στηρίξει ένα καινούργιο ξεκίνημα, με την συμμετοχή αντιπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών, του πολιτικού κόσμου στο κοινοβούλιο , σε Πανεθνική συνδιάσκεψη με σκοπό να χτίσουμε όλοι μαζί ένα κράτος δικαίου και Ισονομίας χωρίς ταξικές και οικονομικές διαφορές.

Για να αντιμετωπίσουμε την επερχόμενη, οικονομική και πολιτική, κρίση από κοινού. Για το καλύτερο ΑΥΡΙΟ όλων μας!
Με πραγματική Αγάπη, Αθήνα 20-3-2009

Ο απεργός πείνας για 36η ημέρα

Θεόδωρος Τενέζος

Έχουν περάσει 44 ημέρες και ο Θεόδωρος είναι ακόμα στην Πατησίων 70 κάνοντας απεργία πείνας.

Ο Θεόδωρος δεν έχει την συμπαράσταση των media.

Ο Θεόδωρος φαίνεται πως δεν συγκίνησε τους αρχηγούς των κομμάτων.

Ο Θεόδωρος κοιμάται τα τελευταία 44 βράδια εκεί, στο πεζοδρόμιο.

Ένας αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας, ένας αξιοπρεπής συμπολίτης μας που δεν δέχτηκε να υποκλιθεί στα καρτέλ που ελέγχουν την χαλυβουργική αγορά.

Ο Θεόδωρος δεν κάνει υπέρβαση. Κάνει το συνειδητό του καθήκον, εκείνο που φοβόμαστε να καταγγείλουμε, γυρνώντας πλευρό.
Τη Δευτέρα 30 Μαρτίου, διαμαρτυρία δίπλα στον Θεόδωρο στις 20:30 στην Πατησίων 70, με κεριά αναμμένα.
Πόσους άλλους Αλέξανδρους, Μιχάληδες, Νίκους, Κωνσταντίνες και Κατερίνες πρέπει να θυσιαστούν σε αυτό τον τόπο για να ξυπνήσει από τον βαρύ ύπνο πολίτης και κράτος;

Η κόλαση της Κατερίνας Γκουλιώνη

Αντιγράφω από τον Αρκούδο και τον tsimitakis

Καταγγελια προς τον συνηγορο του πολιτη
της κρατούμενης ΓΚΟΥΛΙΩΝΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ
Ελεώνας Θηβών (20-02-09),

Είμαι 41 ετών σήμερα, εξαρτημένη από την ηρωίνη από τα 17 μου.
Τόσα χρόνια αρρώστια και εξάρτηση από μία ουσία που αν δεν την είχα δε θα μπορούσα να είμαι όρθια για να δύναμαι να εργαστώ, για να μπορέσω να ζήσω.
Τον χειρότερο εφιάλτη, όμως, που οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης, δεν είχα ποτέ φανταστεί ότι θα τον ζήσω έτσι όπως τον ζω και όπως καθημερινώς απειλούμαι ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να υποστώ.
Αυτό το «αυτονόητο συνεπακόλουθο της εξάρτησης», λοιπόν, είναι η φυλάκιση η οποία, ουσιαστικά σημαίνει την αιχμαλωσία και την ομηρία μου από τους δεσμοφύλακες που ελέγχουν κι επεμβαίνουν ακόμη και στα γεννητικά μου όργανα και στ’ απόκρυφα σημεία του σώματός μου.
Όποτε μπαίνω στην φυλακή είτε γιατί εισάγομαι πρώτη φορά είτε γιατί επιστρέφω από δικαστήριο είτε γιατί πήγα νοσοκομείο δέχομαι την εξής επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»:
Η δεσμοφύλακας με υποχρεώνει να βγάλω όλα μου τα ρούχα, με βάζει να σκύψω, ν’ ανοίξω τους γλουτούς, να βήξω και παρατηρεί τον πρωκτό μου. Πολλές φορές βρίσκει ευκαιρία να παρατηρήσει γυμνό σώμα και με κοιτάει καλά καλά, μου φέρεται προσβλητικά, ειρωνικά, θρασύτατα, σα να’ μαι το τελευταίο σκουπίδι.
Μετά μου δίνουν άλλα ρούχα, από την αποθήκη τους, παράτερα και εξευτελιστικά, μου παίρνουν το σουτιέν γιατί, λέει, «απαγορεύεται» να το φοράω στην απομόνωση γιατί λέει, δήθεν μπορεί να.αυτοκτονήσω μ’ αυτό, μου δίνουν παπούτσια μεγαλύτερο μέγεθος απ’ το δικό μου και περπατάω σαν παλιάτσος και με οδηγούν στο φαρμακείο. Εκεί, με βάζουν να καθίσω σε γυναικολογική καρέκλα και η δεσμοφύλακας βάζει το δάχτυλό της στο αιδοίο μου μέσα στον κόλπο. Στην συνέχεια υποχρεούμαι να ουρήσω μπροστά στην δεσμοφύλακα για να κάνουν το ναρκωτέστ.
Μια φορά, στο χαρτί που ήταν τοποθετημένο στην γυναικολογική καρέκλα όπου μ’ έβαλαν να κάτσω είδα μία τρίχα από προηγούμενη ερευνηθείσα. Η αποστείρωση στα εργαλεία τους είναι κάτι που ενίοτε θυμούνται. Σε άλλες βάζουν διαστολείς και σκουριασμένους, πολλές φορές, τους βάζουν το δάχτυλό τους και συγχρόνως πιέζουν προς τον ορθό ή και από επάνω στη βουβωνική χώρα σε σημείο που η κρατούμενη να πονάει. Τα ειρωνικά σχόλια και τα σόκιν «αστειάκια» των δεσμοφυλάκων δεν λείπουν από το «ρεπερτόριό» τους.
Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα και από τον γυναικολόγο, διότι ανεξαρτήτου μορφώσεως, ειδικεύσεως και μορφωτικού επιπέδου το να σου χώνει ο καθείς τα δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», θα έλεγα, και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο κάγκελο και αυτή την απειλή συγκεκριμένα την ξεστόμισε η δεσμοφυλακας που τελεί χρέη.νοσοκόμας στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Ελεώνα Θηβών (Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.) ΓΚΑΒΑΝΑ ΣΤΕΛΛΑ παρουσία της υπαρχιφυλακα ΣΑΜΠΑΝΗ ΣΩΤΗΡΙΑΣ, μου είπε πως αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να δεχτώ την κολπική κι αυτή που δεν είναι, είναι «άλλο πράμα». Εν ολίγοις αυτό που μου είπαν και λένε είναι ότι αφού είμαι κρατούμενη πρέπει να μου κάνουν ότι θέλουν και να μην αντιδράω.
Με οδήγησαν στην υποδιευθυντρια ΚΑΦΡΙΤΣΑ ΑΓΛΑΙΑ, η οποία μου είπε πως αφού αρνούμαι την κολπική έρευνα ότι βρεθεί από ναρκωτικά στην φυλακή θα το χρεώσει σ’ εμένα και πως θα με κρατήσει πολλές ημέρες στην απομόνωση. Όταν της ζήτησα να μου κάνει υπερηχογράφημα διότι δεν αντέχω άλλο αυτόν τον βιασμό της κολπικής μου είπε πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Της απάντησα ότι δεν είμαι υποχρεωμένη να πληρώνω εγώ τη δική τους ανεπάρκεια και με οδήγησαν στην απομόνωση όπου ούτως ή άλλως θα με οδηγούσαν, κάνοντας κολπική ή μη.
Στην απομόνωση με έκλεισαν σ’ εάν κελί όπου έπρεπε να χτυπάω το κουδούνι για να’ ρθει η δεσμοφύλακας να μου ανοίξει να πάω στην μία τουαλέτα που είναι κοινή για όλες τις κρατούμενες στον χώρο αυτόν και παρακολουθούμενη από κάμερα.
Την ώρα της αφόδευσης σε παρακολουθεί η δεσμοφύλακας από την κάμερα κι όταν δει τα περιττώματά σου τότε της ζητάς την άδεια να τραβήξεις καζανάκι.
Εκτός του ότι είμαι αναγκασμένη να κάνω την ανάγκη μου μπροστά σε δεσμοφύλακα είμαι υποχρεωμένη να κάνω 8 αφοδεύσεις για να με βγάλουν από την απομόνωση αλλά κι αυτό, πάλι, εξαρτάται από τις διαθέσεις τους.
Οι περισσότερες κρατούμενες αναγκάζονται να παίρνουν καθαρτικό για να επιτύχουν αυτές τις κενώσεις και αρκετές φορές είτε δεν έρχεται η δεσμοφύλακας να τους ανοίξει την πόρτα είτε είναι άλλη κρατούμενη στην τουαλέτα και στην κυριολεξία ενεργούνται επάνω τους. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιες δεσμοφύλακες τις εξευτελίζουν γιατί ενεργήθηκαν επάνω τους ή τους λένε απειλητικά ότι «εδώ είναι Θήβα και το κουδούνι για να πας τουαλέτα θα το χτυπάς όταν έχεις μεγάλη ανάγκη», την οποιά «μεγάλη ανάγκη» την κρίνει η δεσμοφύλακας ή της λένε με δυσφορία «πάλι τουαλέτα θέλεις;» και άλαλ τέτοια με ανείπωτη απανθρωπιά και σαδισμό.
Μου έχει συμβεί να μη μου ανοίγει η δεσμοφύλακας την πόρτα του κελιού για να πάω στην τουαλέτα και ανγκαζόμουν να ουρώ σε πλαστικό μπουκάλι νερού και αργότερα να έχω πρόβλημα με το έντερό μου από την συγκράτηση των κοπράνων. Στο τέλος, έφτασα στο σημείο να κλωτσάω την πόρτα του κελιού για να μου ανοίξει, να μου φέρεται προκλητικά και υποτιμητικά και επειδή την αποκάλεσα «κότα» έγραψε μία ψευδή αναφορά (η κα ΔΑΝΙΗΛΙΔΟΥ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ει΄ναι η εν λόγω δεσμοφυλακας) σε συνεργασία με τον αρχιφυλακα ΓΑΛΑΝΗ ΙΩΑΝΝΗ που ήταν υπηρεσία εκείνη την ημέρα και σε αυτόν αναφερόταν η κα Δανιηλίδου, με πέρασα πειθαρχικό κι ο υποτελής σε αυτούς, εισαγγελεας ΠΡΑΣΣΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ με τιμώρησε με πειθαρχική ποινή εγκλεισμού σε κελί της απομόνωσης για πέντε μέρες με, επιπροσθέτως παράνομη, στέρηση καφέ, τσιγάρου και τηλεφώνου.
Πειθαρχικό το οποίο παραγράφεται σε δυο χρόνια πράγμα που σημαίνει πως εκτός του μαρτυρίου που υπέστην δεν θα αποφυλακισθώ με υφ’ όρων απόλυση, δεν θα πάρω άδεια και οι άρρωστοι γονείς μου και η 21χρονη κόρη μου θα περιμένουν πολύ για να με δουν και να τους στηρίξω.
Όλα αυτά συνέβησαν στη γυναικεία φυλακή Κορυδαλλού, αλλά αυτοί οι κύριοι υπηρετούν σήμερα στη Θήβα όπως και ο αρχιφυλακευων ΚΟΡΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, ο οποίος στην εδώ απομόνωση της Θήβας μου είπε πως παρ’ όλες τις 8 κενώσεις κλπ δικαιούται «βάσει του εσωτερικού κανονισμού» να με κρατήσει έξι ημέρες στην απομόνωση. Ο εσωτερικός κανονισμός δεν γράφει κάτι τέτοιο, αντίθετα λέει πως η τριήμερη κράτηση στην απομόνωση γίνεται μ’ εντολή εισαγγελέα και παρατείνεται εφόσον έχουν βρεθεί απαγορευμένες ουσίες στο σώμα του κρατούμενου και δεν μπορούν να αφαιρεθούν.
Μπάνιο δεν μπορείς να κάνεις στην απομόνωση -ειδικό χώρο κράτησης τον ονομάζουν λες και αλλάζοντας όνομα σε κάτι παύει και η φρίκη- γιατί όταν τύχει να έχει ζεστό νερό δεν είναι εκεί η δεσμοφύλακας και όταν είναι εκεί μπορεί να σε βγάλει από το κελί για να κάνεις μπάνιο, το νερό να είναι κρύο και να επιμένει πως είναι ζεστό βγάζοντάς σε τρελή.
Όταν και αν κάνεις μπάνιο σε παρατηρεί. Έτσι, μένουμε χωρίς μπάνιο για 7 μέρες και άνω. Καφέ, νερό υποχρεούσαι να παραγγείλεις μόνο από το καφενείο της φυλακής το οποίο λειτουργεί για τους δεσμοφύλακες και δουλεύουν σε αυτό κρατούμενες. Την τελευταία φορά που κρατήθηκα στην απομόνωση πλήρωσα 20 ευρώ στο καφενείο. Με αυτά τα χρήματα μπορούσα να περάσω περίπου είκοσι μέρες αγοράζοντας καφέ, ζάχαρη κλπ ενώ τα πλήρωσα μέσα σε πέντε μέρες. Αλλά εδώ η διαχείριση των χρημάτων μας εξαρτάται από τις ορέξεις της υπηρεσίας του Κ.Κ.Γ.Ε.Θ.
Όταν λοιπόν, αποφασίσουν οι ασύδοτοι βασανιστές μας να μας βγάλουν από την απομόνωση πρέπει να περάσουμε το ίδιο μαρτύριο της σωματικής έρευνας και της κολπικής εισβολής. Αυτό το ίδιο μαρτύριοι της έρευνας μπορεί ανά πάσα στιγμή να μου το κάνουν και στο θάλαμο, όπου μένω, όταν υπάρχει υπόνοια για ύπαρξη απαγορευμένων ουσιών. Μπαίνουν μέσα στο θάλαμο, μας ξυπνάνε, μας κάνουν σωματική και κολπική έρευνα, μας βγάζουν έξω από τον θάλαμο και ανακατεύουν όλα μας τα πράγματα πετώντας τα κάτω. Μετά χάνουμε πράγματα μας γιατί τα πετάνε ή τα παίρνουν και πρέπει να τακτοποιήσουμε ολόκληρο το θάλαμο για να μπορέσουμε να κοιμηθούμε.
Κάποτε ήμουν άνθρωπος με όνειρα, με όρεξη για μάθηση, με κερδοφόρα επιχείρηση, με όρεξη για δημιουργία.
Σήμερα, όλος αυτός ο πόνος, η κακοποίηση, ο βιασμό του σώματος και της ψυχής που έχω υποστεί με κάνουν να ονειρεύομαι πως τους σκοτώνω όλους αυτούς που πληρώνονται για να βασανίζουν αδύναμους ανθρώπους.
Σφίγγοντας τα δόντια σιγοψιθυρίζω «και για το πείσμα σας, γουρούνια, θα αντέχω» ελπίζοντας να έρθει κάποια μέρα που θα σταμτήσουν να απλώνουν τα βρώμικα, διεστραμμένα χέρια τοςυ επάνω σε αδύναμους ανθρώπους.
Το ξέρω πως ο κόσμος δεν αλλάζει, ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ, όμως, φτάνει να μην αδιαφορούμε.
Ποτέ δεν πρόκειται να ξεπεράσω τα όσα υπέστην και υπόκειμαι μεσα στη φυλακή.
ΓΚΟΥΛΙΩΝΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ


Ελλάδα: Ο θάνατος της φυλακισμένης Κατερίνας Γκουλιώνη χρειάζεται ανεξάρτητη και αμερόληπτη έρευνα
Αθήνα,20 Μαρτίου 2009

Νωρίς το πρωί της 18ης Μαρτίου 2009, η Κατερίνα Γκουλιώνη βρέθηκε νεκρή στο τέλος της μεταγωγής της με πλοίο από τον Πειραιά στις φυλακές Νεάπολης Λασιθίου. Μαζί με άλλες κρατούμενες μεταγόταν εκεί από τις γυναικείες φυλακές Θήβας. Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι, κατά τη διάρκεια της μεταγωγής, την είχαν χωριστά από τις άλλες κρατούμενες και ότι τα χέρια της ήταν δεμένα πισθάγκωνα. Σύμφωνα με αναφορές, οι άλλες κρατούμενες δήλωσαν ότι έδειχνε χτυπημένη στο πρόσωπο.
«Ο θάνατος της Κατερίνας Γκουλιώνη στα χέρια των ελληνικών αρχών είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Οι καταγγελίες για απαράδεκτη μεταχείριση των κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές πληθαίνουν, ενώ οι πρώτες πληροφορίες για τις συνθήκες θανάτου της δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να συνδέεται με τη δράση της για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των κρατουμένων», δήλωσε ο Πρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, Σίμος Μπούρας.
Η Κατερίνα Γκουλιώνη είχε δραστηριοποιηθεί στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των κρατουμένων. Είχε έρθει σε επαφή με τη Διεθνή Αμνηστία σε αρκετές περιπτώσεις, προκειμένου να καταγγείλει την απάνθρωπη μεταχείριση των κρατουμένων και τις συνθήκες κράτησης στις γυναικείες φυλακές, συμπεριλαμβανομένων των γυναικείων φυλακών Θήβας και των φυλακών Διαβατών στη Θεσσαλονίκη. Ενημέρωσε τη Διεθνή Αμνηστία ότι είχε υποβάλει αναφορά στον Συνήγορο του Πολίτη, μεταξύ άλλων το Φεβρουάριο του 2009, καθώς και στη διευθύντρια των φυλακών Θήβας. Είχε επίσης εμφανιστεί σε τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ μόλις πριν το θάνατό της.
Η Κατερίνα Γκουλιώνη είχε επίσης συμμετάσχει ενεργά στις εκστρατείες της Διεθνούς Αμνηστίας συλλέγοντας υπογραφές από τις κρατούμενες στη Θήβα για διεθνείς εκκλήσεις της οργάνωσης. Ενημέρωσε το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας στις 17 Μαρτίου 2009 ότι πρόσφατα αφαιρέθηκε από το κελί της έντυπο υλικό της οργάνωσης, καθώς και άλλα έγγραφα σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, και ότι άλλο υλικό δεν της παραδόθηκε ποτέ.
Σύμφωνα με πληροφορίες του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ο θάνατος οφείλεται σε καρδιακή προσβολή. Η επίσημη ιατροδικαστική έκθεση αναμένεται την επόμενη εβδομάδα.
Η Διεθνής Αμνηστία απευθύνει έκκληση στις Ελληνικές Αρχές να διεξαγάγουν πλήρη, γρήγορη, ανεξάρτητη και αμερόληπτη έρευνα σχετικά με το θάνατο της Κατερίνας Γκουλιώνη και τις καταγγελίες που είχε υποβάλει για τη μεταχείριση των φυλακισμένων γυναικών.
«Μετά τους τόσους θανάτους, κακοποιήσεις και εξεγέρσεις κρατουμένων, πρέπει επιτέλους οι αρχές να άρουν το πέπλο συγκάλυψης των συνθηκών φυλάκισης, να επιτρέψουν την πρόσβαση σε ελεγκτικές αρχές όπως ο Συνήγορος του Πολίτη και οργανώσεις όπως η Διεθνής Αμνηστία, και να προχωρήσουν σε επείγοντα και αποτελεσματικά μέτρα για να εξασφαλίσουν, όπως έχουν υποχρέωση, το σεβασμό της αξιοπρέπειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των κρατουμένων», τόνισε ο Σίμος Μπούρας.

Η είδηση αυτή δεν συγκλόνισε το πανελλήνιο διότι πολύ απλά κανένα απολύτως μέσο μαζικής ενημέρωσης πέρα από ανεξάρτητα ηλεκτρονικά κανάλια όπως το TVXS καθώς και μερικά blogs δεν ανάφερε το παραμικρό.

Αυτή τη στιγμή που διαβάζετε αυτά τα λόγια, γυναίκες στις φυλακές της Θήβας και του Κορυδαλλού υπόκεινται στο βασανιστήριο της κολπικής εξέτασης.
Όσο περισσότερος κόσμος γνωρίζει αυτή την υπόθεση, τόσο περισσότερο δεν θα μπορέσουν να την «κρύψουν». Τα βασανιστήρια και οι συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων και συγκεκριμένα των χρηστών ναρκωτικών ουσιών πρέπει να σταματήσουν. Η πολιτεία θα πρέπει να εξετάσει το θέμα φυλάκισης των χρηστών ναρκωτικών ουσιών και να την απαγορεύσει. Οι χρήστες δεν είναι εγκληματίες, είναι άνθρωποι που έχουν την ανάγκη σωματικής και πνευματικής πάνω από όλα απεξάρτησης. Δεν θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να φυλακίζονται και κατ’ επέκταση να υποστούν βασανιστήρια. Δυστυχώς το ανθρώπινο είδος έχει την τάση πάντα να υποδουλώνει τους αδύναμους. Είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε όλοι, αυτή τη συμπεριφορά.

Κουκούλα, άσυλο και μπινελίκι γιοκ!

Όλα δείχνουν πως το πλοίο βουλιάζει. Και όταν βουλιάζει οι καπεταναίοι αντί να κάνουν κινήσεις να σώσουν τους επιβάτες, τους πετάνε κάτω, τους ρίχνουν στη θάλασσα για να καβατζώσουν τις σωτήριες λέμβους. Επίσης συμβαίνει και το εξής, οι πρώτοι που τρέχουν να σωθούν είναι οι αρουραίοι.
Έτσι περίπου αντιδρά η κυβέρνηση. Το κράτος βουλιάζει, σε χρέη (αφού ξεκοκάλισαν τα ταμεία), σε σκάνδαλα (Vodafon, Βατοπέδι, Πάρνηθα, Siemens, Ασωπός και πάρα πολλά άλλα) και το μόνο που μπορεί να κάνει κρυμμένη πίσω από την υπουργική της ασυλία είναι να καταπατά τους ελάχιστους δημοκρατικούς θεσμούς που μας έχουν απομείνει.
Έτσι όλως τυχαίως ήρθαν να αποτελειώσουν την Ελληνική δημοκρατία και τους θεσμούς της με δύο αποφάσεις.
1. Η ποινικοποίηση της κουκούλας ίσως να είναι μία από τις πιο εξωφρενικές και αστείες ποινικές αποφάσεις που έχουν παρθεί ποτέ.
Ο κύριος Δένδιας σύμφωνα με το άρθρο του TVXS ανάφερε πως ο κουκουλοφόρος που θα πράξει ποινικό αδίκημα θα έχει βαρύτερες ποινές από εκείνον που δεν καλύπτει το πρόσωπό του. Δηλαδή αν κάποιος πάει έτσι, χωρίς κουκούλες και κασκόλ και τα σπάσει θα έχει ελαφρότερες ποινές από εκείνον που θα φοράει κουκούλα. Παράλογο;
Αν συνοδεύεται και με εξύβριση κατά της αρχής τότε αυξάνεται κατά πολύ η ποινή.
Είμαστε στη χώρα της δημοκρατίας, στη χώρα του άρθρου 14 περί ελευθερίας του λόγου. Και όλα αυτά έρχονται σε αντίθεση με το σύνταγμα και τους δημοκρατικούς θεσμούς τους που υπάρχουν για να μην έρχονται κάποιοι τύποι (σαν το κράτος όλο) να επιβάλλουν το αντίθετο.
Εμείς που δεν ζήσαμε το Πολυτεχνείο, ούτε τα γεγονότα στην Νομική το ’73 καταλαβαίνουμε πως κάπως έτσι θα ήταν και εκείνη την εποχή (χωρίς την απαγόρευση των μετακινήσεων μετά τη δύση του ηλίου). Τα συνθήματα κατά της αστυνομικής αρχής κρίνονται παράνομα (πάλι τα ίδια; Δεν μάθατε όταν δώσατε εξουσία το ’67 στην αστυνομία τι έγινε;) η χρήση κουκούλας κρίνεται παράνομη (λες και πιστεύουμε πως θα εφαρμοστεί η νομοθεσία για εκείνους που φοράνε κουκούλα και δεν τα σπάνε. Είδαμε την κατάχρηση εξουσίας της αστυνομίας στην οδό Ασκληπιού), τι άλλο μας έχει μείνει;
2. Α, ναι! Η άρση του παν. ασύλου. Τους είδαμε τους κουκουλοφόρους στον Λαζόπουλο (καλά κάποιοι άλλοι την ξέρουν αυτή την ιστορία χρόνια τώρα). Κουκουλοφόροι που κάνουν κουβεντούλα με ένστολους αστυνομικούς. Και λέω αν, έστω αν αυτοί οι κουκουλοφόροι είναι αστυνομικοί που μετά από σχέδιο χρόνων πάνε, τα σπάνε, βρίσκουν άσυλο στα παν. ιδρύματα φτιάχνοντας τα «πυρομαχικά» τους, λέω αν… τότε αυτός δεν είναι σοβαρός λόγος για άρση του ασύλου; Ναι είναι… γι αυτό και όλο αυτό το μεγάλο κόλπο λέγεται «προβοκάτσια». Οι πανεπιστημιακοί και οι φοιτητές δεν είναι «αστυνομικοί» των… παρακρατικών. Οι πανεπιστημιακοί και φοιτητές διαφυλάσσουν την ελευθερία διακίνησης ιδεών και απόψεων μέσα στα ιδρύματα ώστε να μην έρθει κάποιος και τους φιμώσει. Διαφυλάσσουν την ελευθερία με τον θεσμό του ασύλου. Μερικοί που θεωρούν πως κάτι τέτοιο είναι κατάλοιπο της χούντας, μάλλον δεν έχουν καταλάβει τι πολίτευμα έχουμε.
Την δημοκρατία την διέπουν μία πληθώρα θεσμών ώστε να καλύπτονται πλήρως τα δικαιώματα του πολίτη/εργαζόμενου. Όταν απορρίπτεις ένα, δύο, δέκα, εκατό από αυτά τότε παύει να ισχύει αυτό το καθεστώς. Το πώς θα ονομάζεται ας το κρίνουν οι πολιτικοί αναλυτές. Το δικαίωμα ψήφου από μόνο του δεν εδραιώνει τη δημοκρατία. Οι απαγορεύσεις και επιβολές μόνο την ελευθερία του πολίτη και την δημοκρατία δεν εξυπηρετούν. Δαιμονοποιόντας (βλέπε το blogging, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια) καταστάσεις το μόνο που επιτυγχάνεται είναι τρομοκρατία. Δεν χρειάζεται να διαβάσουμε την νέα προκύρηξη του Επ. Αγ. στο TVXS, το κάνουν από μόνοι τους.
Ο κ. Δένδιας για να «χρυσώσει το χάπι» συμπλήρωσε: «Ο Έλληνας πολίτης δεν κρύβει τα χαρακτηριστικά του και δεν φοβάται να δείξει το πρόσωπό του, ιδίως όταν διαμαρτύρεται». Φυσικά και μπορεί αλλά χωρίς τις κάμερες οδικής παρακολούθησης να τον βλέπουν.

Ευχαριστούμε το RadioBubble και το MikroAnalogo για την έμπνευση που είχαν για το Smilie

Αστυνομική βία χωρίς σύνορα

Τη ζαρντινιέρα της θυμάστε;
Το χρονικό: Ο Κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου στην εκδήλωση του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου 2006 στη Θεσσαλονίκη έπεσε θύμα αστυνομικής βίας.
Πηγή: HINT.GR
Η ΓΑΔΘ ανακοίνωσε το εξής: «ο 24χρονος στη θέα των αστυνομικών και επιχειρώντας προφανώς να διαφύγει, έπεσε αρχικά σε σταθμευμένο μοτοποδήλατο και στη συνέχεια σε ζαρτινιέρα που υπήρχε στο σημείο, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί. Προσδράμοντες αστυνομικοί, επιχείρησαν να τον ακινητοποιήσουν και να τον συλλάβουν, πλην όμως βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη σθεναρή αντίσταση του 24χρονου, ο οποίος τους εξύβριζε, απωθούσε και χτυπούσε, χρησιμοποιώντας το σώμα του (χέρια-πόδια).»
Μπορείτε να δείτε εδώ το βίντεο που η ζαρντινιέρα κυριολεκτικά «ξυλοκόπησε» τον άτυχο νέο. Πηγή: ΠΟΣΔΕΠ από τον τηλεοπτικό σταθμό του Mega
Φωτογραφικό αρχείο από το IndyMedia

Και έρχεται να προτεθεί μετά την υπόθεση του Ραφαήλ Πηγαδά (ο οποίος κατά τις αστυνομικές αρχές χτύπησε μόνος του στην πόρτα του περιπολικού) η φριχτή υπόθεση του Νίκου Σακελλίωνα.
Ο Νίκος είναι νεκρός σε αντίθεση με τον Α. Δημητρίου και τον Ρ. Πηγαδά.
Πηγή: TVXS
Η απόφαση της αστυνομίας (!): «Αιτία θανάτου: Απόφραξη του λάρυγγος από ενσφήνωση νάιλον σακουλίτσας»
Το τμήμα ασφάλειας Ακροπόλεως βεβαιώνει: «βρέθηκε στην κατοχή του αυτοσχέδια συσκευασία, περιέχουσα φαιά σκόνη κι ένα ναρκωτικό δισκίο Vulbegal».
Η ιατρική βεβαίωση του νοσοκομείου λέει: «Διεκομίσθη νεκρός με το ασθενοφόρο του ΟΚΑΝΑ στις 17.55. Η διαπίστωση του θανάτου του είχε γίνει στο ασθενοφόρο. Δεν υπήρχαν εξωτερικές κακώσεις». Δεν γίνεται καμία αναφορά σε «νάιλον σακουλίτσα».
Ο πατέρας του παιδιού αναφέρει στην Ελευθεροτυπία πως δύο αστυνομικοί τον βρήκαν στον δρόμο (Μαρία Μουστέλη, Γεώργιος Πανελάς) κατά τη διάρκεια περιπολίας όρθιο και μετά από 10 λεπτά τον ξαναβρήκαν πεσμένο. Η αστυνομικίνα του έκανε μαλάξεις και ένεση αδρεναλίνης.
Την προηγούμενη ο πατέρας αντίκρισε το πτώμα του παιδιού του στο νεκροτομείο Φαλήρου. «Το σώμα του είχε σημάδια σήψης – μετά από 20 ώρες – χρώμα μπλε στο πρόσωπο, κολυμπούσε στο αίμα, αιμορραγούσε από τα μάτια, το στόμα, τη μύτη. Ο ιατροδικαστής Χρήστος Λευκίδης μου είπε ότι μπορώ να υποβάλλω μήνυση για προσβολή στο σώμα του νεκρού. Μετέφεραν τη σωρό για ιατροδικαστική εξέταση με μεταθανάτια σημεία σήψης. Πώς είναι δυνατόν σε λιγότερο από δυο μέρες να υποστεί τέτοια αλλαγή;»
Ο καθηγητής του νοσοκομείου του ΟΚΑΝΑ αναφέρει πως η ιατρός του ασθενοφόρου έκανε μαλάξεις στον άτυχο νέο και πως εκείνη χορήγησε την ένεση αδρεναλίνης. Η ίδια τον διασωλήνωσε χωρίς να βρει εντοπίσει κάτι στον λάρυγγα του παιδιού. Ο πατέρας αναφέρει: «στο νοσοκομείο Ελπίς μου έδωσαν ένα χαρτί που έγραφε ότι παρέλαβε τη σωρό ο Η. Ντόβας, χωρίς σημαντικές αλλοιώσεις. Μήπως διέλυσαν το σώμα του για να μη φανούν σημάδια κακοποίησης;»

Αντιγράφω από το TVXS:

[..]Ο καθηγητής Σακελλίων κόλλησε αφίσες με το τηλέφωνό του και τη φωτογραφία του γιου του στην οδό Αναξαγόρα, παρακαλώντας όποιον γνώριζε κάτι να επικοινωνήσει μαζί του. Ο κ. Έκτορας Κουφόπουλος ανταποκρίθηκε στην έκκληση του πατέρα: «Είδα όλο το σκηνικό από την αρχή και μπορώ να έρθω μάρτυρας. Το γραφείο μου βλέπει στην οδό Αναξαγόρα».

Ο κ. Κουφόπουλος επανέλαβε στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία τα όσα συγκλονιστικά κατέθεσε. « Ήταν γύρω στις 5 το απόγευμα. Βρισκόμουν στο γραφείο μου στην οδό Σωκράτους (4ος όροφος), είμαι εικονολήπτης. Άκουσα κραυγές, ουρλιαχτά κι έτρεξα στο παράθυρο να δω τι συμβαίνει. Βλέπω ένα τεράστιο, γεροδεμένο παλικάρι. Φόραγε κοντομάνικο και βερμούδα. Το είχαν πιάσει 4-5 αστυνομικοί, όλοι ειδικοί φρουροί. Μεταξύ τους ξεχώριζε μια γυναίκα, ξανθιά με κοτσίδα. Οι δυο τον κρατούσαν και ο τρίτος τον «συμμόρφωνε». Τον χτυπούσαν στο πίσω και κάτω μέρος του κρανίου. Μου έκανε εντύπωση που χτυπούσαν έναν άνθρωπο που φορούσε χειροπέδες. Το παλικάρι αντιδρούσε. Όχι βίαια. Προσπαθούσε να ξεφύγει, σαν δεμένο σκυλί έκανε. Κάποια στιγμή κατέρρευσε. Δεν αντιδρούσε. Ακόμα κι εγώ κατάλαβα ότι έπεσε σε κώμα. Οι αστυνομικοί τον χαστούκισαν αλλά αυτός τίποτα...

«Τον άφησαν με τις χειροπέδες, πεσμένο μπρούμυτα, γονατιστό. Πέρναγε κόσμος, κοίταζε. Ήταν στο κέντρο της Αναξαγόρα. Στη συνέχεια οι αστυνομικοί τον πλησίασαν. Βγάζουν τις χειροπέδες, τον μεταφέρουν και τον ξαπλώνουν στο πεζοδρόμιο. Μετά από ένα τέταρτο ήρθε το ΕΚΑΒ.»[..]

Ανεξίτηλα έχουν γραφτεί στη μνήμη μας και οι Αλέξης Γρηγορόπουλος, Νικόλαος Τεμπονέρας, Μιχάλης Καλτεζάς που δολοφονηθήκαν από αστυνομικά σώματα.

Καρτοκινητή επωνυμία με υπογραφή Στυλιανίδη

Μία μέρα μετά την θεαματική δεύτερη απόδραση του Παλαιωκώστα, εκεί που τα ΜΜΕ είχαν επικεντρωθεί στην ανικανότητα της κυβέρνησης, ανακοινώθηκε μία είδηση «τούβλο».
Με λίγα λόγια:
Ο υπ. Μεταφορών Ευριπίδης Στυλιανίδης ανακοίνωσε την νομοθετική πρωτοβουλία της άρσης της ανωνυμίας των καρτοκινητών τηλεφώνων. Η ανακοίνωση έγινε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής που αφορούσε την απόδραση Παλαιοκώστα με γνώμονα την λήψη 10 μέτρων στις φυλακές Κορυδαλού.
Όμως η άρση της ανωνυμίας των καρτοκινητών (που μοιάζει σαν επιπόλαια απόφαση αρχικά) ξεπερνά τα όρια των φυλακών (λες και οι τρόφιμοι των φυλακών δεν έχουν δικαιώματα στα κελιά τους) και φτάνει στο σημείο που το σκάνδαλο της Vodafon φαντάζει σαν παιδικό πάρτυ.
Η κυβέρνηση λέει άκομψα πως θα υποκλέπτει νόμιμα τις συνομιλίες των καρτοκινητών – άρα υποκλέπτει ακόμα και τώρα τα κινητά συμβολαίου.
Τέτοιες πρωτοβουλίες πραγματοποιούνται με τη γνωστή φράση του «Αποφασίζω και Διατάζω» (οι 60ρηδες αριστεροί θα το θυμούνται καλύτερα στη χούντα). Το «παράδοξο» της όλης υπόθεσης είναι πως όταν κάτι «κακό γίνεται», μα είναι «αναρχικοί» που σπάνε βιτρίνες, μα είναι βιτριόλι σε συνδικαλίστρια, πάντα βρίσκει αυτό το κράτος (και το προηγούμενο αν θυμάστε καλά) να «κατασκευάσει» («συσκευάσει» πάει καλύτερα) μέτρα για τη «διασφάλιση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας», βλέπε κάμερες στους δρόμους, βλέπε την προσπάθεια άρσης της ανωνυμίας των bloggers, βλέπε τις αυξήσεις ορίου ηλικίας στις συνταξιοδοτήσεις, βλέπε να νέα νευροπαραλυτικά χημικά των ΜΑΤ στις πορείες, κ.ο.κ.
Δηλαδή όσο και να θέλεις να πας ανάποδα από αυτό το άθλιο και καταπιεστικό σύστημα, μα είναι απόδραση από τη φυλακή, μα είναι διαδήλωση για την δολοφονία ενός 15χρονου παιδιού, μα είναι διαμαρτυρία για την δολοφονική επίθεση μιας καθαρίστριας, το κράτος τρομοκρατεί με διαφορετικούς τρόπους για να ελέγχει.
Που είναι τα δικαιώματά μας; Πως διαφυλάσσονται τα προσωπικά μας δεδομένα όταν πρώτος και καλύτερος υποκλέπτης είναι το κράτος.
Το κερασάκι στην τούρτα ήταν τα λόγια του ίδιου του υπουργού:
[..]«Πάντοτε η κάθε μας πρωτοβουλία σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις ατομικές ελευθερίες, αλλά θα πρέπει να προστατεύει και τη δημόσια ασφάλεια»[..]
Μα πως είναι δυνατό να γίνει αυτό; Είναι δυνατό να υποκλέπτεις συνομιλίες από τα καρτοκινητά και ταυτόχρονα να σέβεσαι εκείνον που παρακολουθείς; Πώς ακριβώς τον σέβεσαι; Του στρώνεις κόκκινο χαλί; Του ανοίγεις την πόρτα του ασανσέρ;
Τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται νόμιμα καθώς έχει τεθεί και στο παρελθόν: «Ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό».

Ανθρώπινα δικαιώματα; Τι είναι αυτό;

Οι ακόλουθες ιστορίες είναι πέρα ως πέρα πραγματικές. Για να διαφυλάξουμε την ταυτότητα των συνανθρώπων μας, αλλάχθηκαν τα ονόματά τους.

Η Μαρία εργαζόταν πριν από μερικά χρόνια στο εμπορικό τμήμα μιας εταιρίας. Ζήτησε μετά μακροχρόνια προϋπηρεσία στο ίδιο γραφείο να μετατεθεί σε άλλη θέση χωρίς να μετακινείται για να συναντά εξωτερικούς πελάτες. Ο λόγος ήταν διότι η σκλήρυνση κατά πλάκας που έπαθε σε σχετικά νέα ηλικία την εμπόδιζε να εργαστεί σε αυτή τη θέση. Πράγματι, η Μαρία άρχιζε να εργάζεται σε άλλη θέση, με λιγότερες ευθύνες και πολύ λιγότερες μετακινήσεις. Η Μαρία σήμερα απολύθηκε. Όχι γιατί δεν ήταν καλή στην εργασία της αλλά γιατί οι περιορισμένες ευθύνες που είχε αναλάβει σε συνδυασμό με την επικείμενη παγκόσμια οικονομική κρίση, δεν "επίτρεψε" στην εταιρία που εργάζεται να της παρέχει αυτή τη θέση ως "ελεημοσύνη".
Σημείωση: Πριν από λίγα χρόνια της είχε ζητήσει η εταιρία να παραιτηθεί. Εκείνη δεν δέχτηκε. Προφανώς τώρα η εταιρία "βρήκε περισσότερους λόγους" για να την διώξει.

Ο Κώστας, εργαζόμενος πατέρας. Την περασμένη εβδομάδα ο γιος του ο Μιλτιάδης, έπαιζε με ένα παιδάκι από την πολυκατοικία. Ο Μιλτιάδης έκανε πως σημάδευε τον φίλο του με ένα πλαστικό πιστόλι, από αυτά που πουλάνε στην ΕΒΓΑ, με το φωτάκι. Ένας γείτονας (που δεν είχε άλλη δουλειά να κάνει και που προφανώς δεν αγαπάει τα παιδιά) τηλεφώνησε στην αστυνομία επειδή προφανώς τον ενοχλούσε το θέαμα και οι φωνές των παιδιών λέγοντας πως κάτω από το σπίτι του είναι ένα παιδί με πιστόλι. Η αστυνομία ήρθε, δεν έκανε καμία έρευνα (για να διαπιστώσει πως το πιστόλι ήταν πλαστικό - του σωρού), καμία ανάκριση. Βούτηξε τον μικρό Μιλτιάδη και τον έβαλε στο κρατητήριο μαζί με τους ενήλικες. Ο πατέρας του αφού έλαβε το τηλεφώνημα από το αστυνομικό τμήμα έντρομος έτρεξε να βγάλει τον 13χρονο Μιλτιάδη από το κρατητήριο. Από τον τρόμο του, δεν έκανε ούτε αγωγές ούτε μηνήσεις.